Belweder: wystawa IPN o dzieciach-tułaczach
W Belwederze przedstawiono losy tysięcy polskich dzieci ewakuowanych w
czasie wojny z obszarów wschodnich Związku Radzieckiego na Bliźni Wschód i
do odległych rejonów świata.
IPN wraz z Biurem Bezpieczeństwa Narodowego zorganizował specjalną
konferencję i wystawę fotografii poświęconą dzieciom - tułaczom .
Jan Żaryn szef Biura Edukacji Publicznej IPN powiedział, że bohaterowie
wystawy to w większości dzieci - sieroty po Polakach, którzy nie przeżyli
trudów zsyłki na wschód po agresji Związku Radzieckiego na Polskę. .
Inicjatorka konferencji poświęconej dzieciom tułaczom, Anna Walentynowicz -
wyraznie wzruszona - odczytała frament wspomnień księdza Łucjana
Królikowskiego, sybiraka, który otoczył dzieci opieką. Literat przedstawił
zobrazowanie zabiedzonych, chorych dzieci, których widok mroził krew w żyłach
Pani Anna Zaruska, miała wtedy 14 lat. Mówi, że miała szczęście, bo
wędrowała z rodzicami i rodzeństwem w większej grupie Polaków. Od 1942 roku
przebyła drogę od Czelabińska przez Samarkandę do Persj, a na ostateczność do
Nowej Zelandii. Nie wcześniej w 1947 roku z rodziną wróciła do Polski.
Polaków ewakuowano z terenu Związku Radzieckiego wskutek interwencji krajów
sprzymierzonych przeciwko "państwom osi" czyli faszystowskim Niemcom,
Włochom i Japonii. Polacy trafili do Iranu, Indii, Afryki, a nawet Meksyku i
Nowej Zelandii. Niektórzy tam pozostali.
Jan Żaryn z IPN przypomina też, że wiele polskich sierot nie wyjechało ze
Związku Radzieckiego, bo trafiły do tamtejszych sierocińców. Zostało tam
także wiele rodzin, które wrócily ostatnio lub do obecnie mieszkają na
Wschodzie Rosji i republik poradzieckich.
« powrot
Copyright 1996-2007 Klika Onet.pl SA